List of “the attributed”s

Saturday. “To take with us” list for the next trip that has no return.

Mr. Plispit: Two wheels, his feet, his desire to walk and discover. Saddle, his comfort and taste of place to rest. Bars, his hands, grabbing the life from its windy hair. Pedals, his strength. His future. Attributed.

Junior Skull: Two small wheels, new and young, halfling’s soul. Saddle, with a drawing of a skull, a daring, a challenge thrown into all kinds of danger. Attributed.

Capello di Carnavale: A long witch hat, golden stars on black velvet, solitude, freedom, my adventure, my badness and wildness. Attributed.

To be continued…

 

Var mı ki yokluğun? 

​Beş, ama sabaha karşı beş, 

Bir şarkı göndermiş 

Bir dalga boyu bu aramızdaki, 

Kesintisiz bir koridor, bir hava kolonu

Aldığım nefes her neyden yoksunsa o an, bir sonraki nefesime katabileyim diye tamamlayıp eksiği gediği, gönderiveriyor  kuzeydeki şehrinden 

İnsan  böyle tamamlanınca aniden,

Gülümsemesi de oturunca yüzüne geniş ve kendiliğinden, 

Treniydi, uçağıydi, yoluydu, yolcusuydu balon gibi sönüyor, eriyor mumu zamanın. 

Sanki her verdiği solukta öpüyor, kokluyor,

Ve şehir sokaklarının ismi o geçtikçe birer birer “seni seviyorum”a dönüşüyor 

Yokluğu -ki varsa eğer yokluğu, çünkü havada, suda ve eşyadadır o – insan gibi insan olan bu kadın,

Bir tek o baktığında kadın, o öptüğünde  aşık kadın, o seviştiğinde  orospu ve hanım. 

Yalnızca o acıktığında   güzel benim baş belası mutfağım.