Felaket

Çevresinde ateş yak, bir derece ısınmaz o.
İletişimi değil,  iletimi var yalnız.
Bu nedenle,
Bir anlamda,
Ve muhtemelen bana yalıtımlı o.
Kısacası eziyet.
Ona değil; bana.

Hatırlatırsan ancak gelip kurar solda vuran saatini.
Bilir ya, iki-üç tık sonra yine duracak.
Bilir de hatırlatana kadar kurmaz gelip.
İşte o gelene dek, Deniz’in dibi, hem en durgun, hem duruk.

Git haşla, bir nefeslik buhar vermez o.
Halbuki buharsız aşk mı olur?
Hele kış çıkışı, pus düşümü, sabaha karşı açan soluk papatya püskürtürken yıldızları geri.
Ve hele ki kış çıkışı, bir ada ve manzaranda da yine bir adadaysan papatyanın sarısından biraz içeri.
Kısacası felaket.
Tüm zararı benim kıtama.
O ki, penceresinden görünmeyen tek kıta.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s